Het korenveld had nog nooit zo'n mooi schouwspel mogen weergeven.
Twee jonge schimmen, verscholen onder verhullende bomen.
Niemand wist wie ze waren, maar het was ook de niemand die hier aanwezig was.
Zij waren alleen en toch samen.
In stilte sprak zij de woorden. En hij sprak ze ook.
Woelend in de zachtste misère waren zij daar. De hij en de zij.
Twee fictievelingen in dit tussenspel van verborgen schimmen.
Alleen waren zij niet.
Wel naïef.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten